نشاني: مشهد، چهارراه شهدا، روبه‌روي شيرازی۱۴، انتهای پاساژ رحیم‌پور ۲۲۳۸۶۱۳ & ۲۲۲۲۲۰۴ & ۰۵۱۱.۲۲۲۵۱۶۷   
  دوشنبه ۳۱ تير ۱۳۹۸  

 
     اجتماعی:  
 
 
من او
  کد مطلب: 23
تاريخ: جمعه ۸ دي ۱۳۸۵
منبع: سالنامه اهل قلم
يادداشت: «من او» رماني است كه همه چيز در خود دارد، از عشق گرفته تا تاريخ و سياست و جنگ و مرگ و زندگي و طنز و دين‌. به همين دليل‌، نمي‌توان به سادگي آن را در ذيل يكي از سبكها و ژانرهاي ادبي تعريف كرد.يكي از تم‌هاي اصلي اين كتاب‌، عشق است‌، عشقي عفيف كه همچون عشقهاي متعالي سنت ادبي فارسي‌، اگرچه لزوماً به وصال منتهي نمي‌شود، عاشق و معشوق را بزرگ مي‌كند و به كمال مي‌رساند. علي فتاح عاشق مهتاب مي‌شود، عشق آنها تا پنجاه سال بعد امتداد مي‌يابد و در نهايت به وصلي عجيب منتهي مي‌شود. عشق در «من او» در حقيقت تفسيري از اين حديث معروف است كه «من عَشَق فَعَف‌َّ ثم‌ّ مات‌َ مات‌َ شهيداً.» ...

 
 
 
 
 

من او


q رضا اميرخاني‌


رضا اميرخاني با نوشتن «ارميا» در بيست‌سالگي‌، خود را به عنوان استعدادي ناب به جامعة ادبي ايران شناساند و با انتشار «من او» به يكي از وزنه‌هاي داستان‌نويسي دهة اخير تبديل شد.


«من او» رماني است كه همه چيز در خود دارد، از عشق گرفته تا تاريخ و سياست و جنگ و مرگ و زندگي و طنز و دين‌. به همين دليل‌، نمي‌توان به سادگي آن را در ذيل يكي از سبكها و ژانرهاي ادبي تعريف كرد.


«من او» به فصلهاي «من‌» و «او» تقسيم شده است‌: يك‌ِ من‌، يك‌ِ او، دوي من‌، دوي او... الي آخر. راوي‌ِ فصلهاي من‌، نويسنده (اميرخاني‌) است و راوي فصلهاي او، شخصيت اصلي داستان يعني علي فتاح‌.


داستان «من او» از سال 1312 خورشيدي شروع مي‌شود و در صبح پنج‌شنبه هفتم آبان‌ِ يكي از همين سالها، در بهشت زهرا به پايان مي‌رسد. موقعيت اصلي داستان‌، محلة خاني‌آباد تهران قديم است‌، محله‌اي كه بخشي از خاطرات نوجواني نويسنده به آنجا تعلق دارد.


اميرخاني برخلاف رسم نانوشتة ادبيات معاصر ـ كه تحت تأثير آموزه‌هاي چپ‌گرايانه‌، از منظر مسايل و معضلات طبقة محروم به جهان نگاه مي‌كند ـ در اين كتاب خانواده‌اي از طبقة مرفه جامعه را به عنوان محور داستان انتخاب مي‌كند، در عين آن كه در قالب شخصيتهاي فرعي‌، به طبقات ديگر نيز توجه دارد. به تعبير ديگر، اميرخاني به تقسيم‌بندي‌هاي طبقاتي و اقتصادي اصالت نمي‌دهد. به اين ترتيب‌، به جاي اين‌كه يك عدالت‌خواهي عصباني را در رمان خود مطرح كند، تصويري از يك جامعة سالم داراي روابط متقابل معقول را در قالب يك محلة كوچك ارائه مي‌كند.


يكي از تم‌هاي اصلي اين كتاب‌، عشق است‌، عشقي عفيف كه همچون عشقهاي متعالي سنت ادبي فارسي‌، اگرچه لزوماً به وصال منتهي نمي‌شود، عاشق و معشوق را بزرگ مي‌كند و به كمال مي‌رساند. علي فتاح عاشق مهتاب مي‌شود، عشق آنها تا پنجاه سال بعد امتداد مي‌يابد و در نهايت به وصلي عجيب منتهي مي‌شود. عشق در «من او» در حقيقت تفسيري از اين حديث معروف است كه «من عَشَق فَعَف‌َّ ثم‌ّ مات‌َ مات‌َ شهيداً.»


نگاه تاريخي و زمان‌مند او نيز در دو شخصيت سيد مجتبا (نواب صفوي‌) و ابوراصف پديدار مي‌شود. اين دو شخصيت مثل دو ميخ‌، «من او» را به زمان وصل مي‌كنند.


خلاقيت شگفت‌انگيز اميرخاني در «من او» جلوه‌هاي متنوعي دارد. جدا از قضية آجرهاي خانة درويش مصطفا و داستان هفت كور و اتفاقاتي كه در پاريس مي‌افتد، بايد به فصل 9 اشاره كرد كه تماماً سفيد است و فصل 10 كه تكرار يك جمله است‌، با تغييرات جزئي‌.


 


هر گونه نشر مطالب سایت بدون ذکر منبع جایز نیست


 
     
 
 
      ديدگاهها:  
 

پست الکترونيک:



حروف عکس را با رعایت بزرگ و کوچکی حروف تایپ کنید

۱۸/۱۲/۱۳۸۶
-> خسته نباشيد خوشحال ميشم با شما كه اهل خواندن كتاب هاي آقاي امير خاني هستيد آشنا شوم .ميتونيد اطلاعات ونظراتتون را به من ميل كنيد

 
بازگشت

info[at]aBook.ir Copyright All right Reserved  Designed by : mem Design Group